Archiwum styczeń 2009


sty 25 2009 pocohlopbezkasy
Komentarze: 0

Legenda głosi, że obraz Przemienienia Pańskiego został namalowany przez świętego Łukasza ewangelistę. Początkowo znajdował się w Jerozolimie. Po jakimś czasie stał się własnością cara moskiewskiego, który podobno otrzymał go od władcy tureckiego wśród wielu innych drogich podarunków.

Obraz namalowany na drewnianej tablicy, długo był przechowywany w skarbcu moskiewskim. I tak doczekał się czasów króla czeskiego Wacława, który rządził wówczas także w Polsce. To było dawno, siedemset lat temu. Otóż król Wacław wysłał poselstwo do cara.

Posłowie, byli to Polacy, zostali przyjęci bardzo życzliwie jako wysłannicy zaprzyjaźnionego władcy. Car chciał im okazać szczególną przychylność. Polecił otworzyć skarbiec, gdzie znajdowały się różne bardzo drogie rzeczy. Kiedy posłowie zobaczyli pośród klejnotów, złota i srebra obraz Pana Jezusa – niezwykły i bardzo piękny – zaczęli prosić cara, aby podarował ten właśnie wizerunek królowi Wacławowi.

Nie od razu car zgodził się na to. Posłowie jednak prosili usilnie i długo. Wreszcie ich prośba została spełniona. Uradowani, zabrali cenny dar i powracali na Węgry, bo tam wówczas przebywał król Wacław. Przyjechali tak aż do wsi Kamienica, czyli do tego miejsca, gdzie później powstało miasto Nowy Sącz.

Tędy bowiem prowadził szlak handlowy. Jeździli nim kupcy, rycerze, posłowie. Oczywiście, nie było wtedy autobusów ani pociągów, podróżowano konno i wozami. Zmęczeni długą podróżą posłowie zatrzymali się na noc w owej wsi, nazwanej Kamienicą – tak samo jak nazywa się rzeka płynąca przez Nowy Sącz.

Ranek wstał pogodny i rześki. Wcześnie zaczęto zbierać się do drogi. Zaprzęgnięto konie, które parskały głośno – wypoczęte i dobrze nakarmione. Posłowie też posilili się przed podróżą i pożegnali z mieszkańcami wsi.

Wreszcie – uczyniwszy wcześniej znak krzyża świętego i odmówiwszy krótką modlitwę
– chcieli pojechać dalej. Okazało się jednak, że wóz, w którym znajdował się obraz, nie daje się ruszyć z miejsca!

Zbiegli się ludzie, przyprowadzono kilka par wołów do pomocy, ale nie zdało się to na nic. Nie pomogły też krzyki i bicie zwierząt. Wszyscy byli zdumieni i przestraszeni. Mieszkańcy wsi uważali, że należy posłać po pustelnika.

Mieszkał tam w pobliżu, w leśnym ustroniu, człowiek sławny cnotami i pobożnością, pustelnik trzeciego zakonu świętego Franciszka, szanowany i podziwiany przez wszystkich za swoją mądrość i dobroć. Posłowie udali się do niego, opowiedzieli o tym, co się zdarzyło, prosili o radę i pomoc.

Kiedy pustelnik przybył na miejsce, najpierw odmówił krótką modlitwę, a później kazał rozpakować wóz. Wśród wielu innych podarunków był tam również obraz przeznaczony dla króla czeskiego. Bardzo przejęty i wzruszony pustelnik oświadczył, że najwidoczniej jest wolą Bożą, aby ten wizerunek został tu, na miejscu, gdzie wóz się zatrzymał. Zapadło milczenie.

Posłowie nie zamierzali sprzeciwiać się. Zostawili obraz pustelnikowi. Wtedy konie ruszyły
z miejsca bez trudu i poselstwo mogło odjechać.


Król Wacław, dowiedziawszy się o niezwykłym wydarzeniu, także dopatrzył się w tym przejawu woli Bożej. Nie tylko nie próbował odzyskać obrazu i wywieźć go z ziem polskich, ale przyjechał do wsi Kamienica osobiście i podjął tu ważne dla przyszłości tego miejsca decyzje. Uznał je za bardzo odpowiednie do zbudowania miasta ze względu na obronność tutejszych ziem. Można tu było odpierać najazdy wrogów od strony trzech rzek: Dunajca, Popradu i Kamienicy.

Polecił więc założyć tu miasto, które zostało nazwane Nowym Sączem, w odróżnieniu od już istniejącego Starego Sącza. Jednakże jeszcze przez długi czas miasto nazywano Kamienicą, gdyż powstało na miejscu wsi o tej samej nazwie.

Król Wacław wystawił także kościół i klasztor dla Braci Mniejszych świętego Franciszka, czyli dla Ojców Franciszkanów. Wizerunek Chrystusa pozostawił pod opieką zakonników. Było to w roku 1297.

/.../

Nie wiemy na pewno, jak to było. Ostatecznie jednak nie to przecież jest najważniejsze, kto ten wizerunek namalował, ani w jaki sposób znalazł się on w Nowym Sączu… Najważniejsze jest to, że cudowny obraz tu się znajduje, że ludzie wypraszają sobie przed nim, za jego pośrednictwem różne łaski, doznają uzdrowienia, przemiany wewnętrznej, nawrócenia.

W podzięce za doznane łaski przynoszą różne wota ...

Więcej o obrazie Przemienienia Pańskiego możesz dowiedzieć

wolepolka : :